تاریخچه چاپ تامپو
چاپ تامپو همچنین به عنوان تامپوگرافی شناخته می شود، فرآیند چاپ یک تصویر دو بعدی در یک شئ سه بعدی است. ریشه های آن به بیش از 200 سال قبل باز می گردد. در اصل چاپ تامپو با دست انجام می شد. اولین نوع چاپ دستی از کیسه ای از مواد ژلاتین نرم برای انتقال تصویر استفاده می کرد. اولین کلیشههای چاپ از مس ساخته شد و با دست به دقت حکاکی میشد. این نوع چاپ دستی اولیه برای انتقال تصاویر بر روی بشقاب های چینی و ظروف غذاخوری “آبی” استفاده می شد. اغلب در ظروف قدیمی مادر بزرگها مشاهده کردیم…
چاپ تامپو چگونه کار می کند؟
فناوری چاپ تامپو در قرن گذشته پیشرفت های زیادی داشته است که منجر به تغییرات زیادی در روش کار چاپ پد شده است. ساعت سازان سوئیسی اولین کسانی بودند که دستگاه چاپ تامپو را پس از جنگ جهانی دوم صنعتی کردند. دقت چاپ تامپو همراه با مکانیک پیشرفته آن دوران به صنعت ساعت سوئیس امکان چاپ صفحه ساعت را می داد. در آن زمان، پدها از ژلاتین ساخته شده بودند و از جوهر مبتنی بر روغن آهسته خشک شونده استفاده می کردند. این فرآیند سخت و وقت گیر بود، زیرا بلوک های ژلاتینی به صورت مکانیکی حکاکی شده و توسط تیغه های دستی تمیز می شدند.
اولین دستگاه چاپ تامپو شبیه به مدلهای امروزی توسط فیلیپ ویلفرد در آلمان در اواسط دهه 1960 ساخته شد. اولین نمونه اولیه رسمی برای چاپ صفحه ساعت استفاده شد. این فرآیند بعداً در اواخر دهه 1960 با استفاده از پد سیلیکونی ولکانیزه سرد و جوهرهای حلال جدید متحول شد و چاپ مرطوب روی مرطوب را ممکن کرد. ( چاپ روی چاپ منظور دورنگ یا بیشتر میباشد )با گذشت زمان، این فرآیند به طور گسترده انجام شد.
در اواخر قرن بیستم، ماشینهای چاپ تامپو با استفاده از سیستمهای درایو زنجیرهای اجرا میشدند که سپس با موتورهای الکتریکی جایگزین شدند. امروزه بسیاری دستگاه های کاملا اتوماتیک هستند و با استفاده از سیستم های هیدرولیک ، پنوماتیک و الکترومکانیک کار می کنند. پیشرفتهای بیشتر با جوهرها، حلالها، مخلوطها و سیستم جام جوهر بسته، چاپ تامپو را آسانتر از همیشه کرده است.
